:: این ستاره ها ::

 

... هیچ وقت خبر چینی را دوست ندارم اما این روز ها همه دارند برایم خبر می چینند ...

 

... می روم سر به سجده بگذارم

گرچه تقدیر باد آشوب است

از زمانی که روسریت افتاد

حال کل پرنده ها خوب است

 

                                                    حال من که –

                 هنوز درگیرم

با تو و خواهش فراموشی

بی قرار درخت های هنوز -

مانده در انتظار خاموشی *

 

چشم هایت شراب خواهد شد

اشک های تو چشمه های زهر !

روبروی منی که می میرم

توی شب های خیس ... *

 

انقلابی بزرگ خواهد شد

بعد از آن سال های تنهایی

من که از شاه بودن افتادم !

تو ولی هم چنان ثریایی *

 

اتوبوس از غروب می گذرد

اصفهان قسمت عبورم نیست

باد می آید از حوالی تو

هیچ کس عاشق حضورم نیست

 

می رسد قصه های بازاری –

می رسم روبروی میدان گاه *

می شوم خیره در قدم هایت –

می شوی

( لا اله الا الله )

****************************************************

* این ستاره ها توضیح می خواهند که دوست ندارم بنویسم شان . 

 

 

:: من + تو ::

 

( اینجا هیچ انگیزه ای برای شعر نیست 

                                                   بهار

                                                           پاییز

                                                                  ستاره

                                                                            و تو نیستی ...

 

                                             شاعر دلش برای خودش تنگ است ...

 ( به تو که شاید این بار هم بعد از خواندنم لبخندی بزنی که ...

 

بخند ، زمزمه ها را غزل كني امشب

بخند ، لطف به طعم عسل كني امشب

نگاه خيس من و گونه هاي ماهت را

به آسمان جديدي بدل كني امشب

تمام فاصله ي شمس و مولوي ها را

مفاعلن فعلاتن فعل كني امشب

تمام شهر به ( جام شكسته ) خشنودند

اگر به شيوه ي ليلي عمل كني امشب

دوباره غرق دعايي ، چرا نمي خواهي

كسي به غير خدا را بغل كني امشب ؟ 

 

:: غزلي از ديروز ::

 

بمان ... باشد ؟

 

اگر به هم نرسیدیم یادمان باشد

که سقف غربت مان طاق آسمان باشد

همیشه سهم دل باغبان قناری نیست

شگفت نیست پس از میوه ها خزان باشد

بدون عطر تو خانه پر از سکوت و غم است

اگر چه ملتهب از سوسن و بنان باشد

چه خوب می شود این شب به مرگ خود برسد

سحر طلوع تو شیرین تر از اذان باشد

ولی اگر که رسیدیم مثل پروانه

برای خستگی لاله ها بمان ، باشد ؟

 

:: بهشت ::

  

سلام  ... فرسنگ ها دوریم از هم هر چند که ...

با اینکه دستهای دعای تو کوچک است

خورشید در حضور خدای تو کوچک است

ای سبز پوش تازگی تو همیشگی ست

شور بهار پیش هوای تو کوچک است

تو عشق را به ثانیه ها یاد داده ای 

پروانه ای ! که شمع برای تو کوچک است

وقتی که با وقار به من خیره می شوی

جان را اگر کنم به  فدای تو کوچک است

هر چند گفته اند ولی فکر می کنم

حتی بهشت نیز به پای تو کوچک است ...

 

:: شاعر شدم ::

   

و دوباره از تو ...

 

آرامشی ، عشقی ، خیالی ، آسمانی تو

شاعر شدم شاید کنار من بمانی تو 

مرداب دلگیرم اگر ماهی و بارانی

الوند خاموشم اگر آتش فشانی تو

شیرین ترین خورشید تو ، تنها ترین شب من

دیوانه ی شمشیر من ، ابرو کمانی تو

حالا دلم تنگ است و شب ها وقت بی خوابی ست

من می نشینم منتظر شاید زمانی تو –

برگردی و دریا به دریا ماه من باشی

برگردی و باز این غزل ها را بخوانی تو

( دریا شورانگیز چشمان تو زیباست

جایی که باید دل به دریا زد همین جاست )