تبليغاتX
شاعر شدم شاید ... - :: خط اول ::

 

 

تو ترانه ای ، تو شوری

تو تموم خاطراتی

ای فرشته غریبه

تو برام رمز نجاتی

 

 وقتی چشماتو ببندی

دل آسمون می گیره

 تو بمون که این ترانه

 توی بی کسی نمیره

 

تو زمینی ولی انگار

شبیه آدما نیستی

موج خنده هات قشنگه

ولی مثل دریا نیستی

 

 خیلی وقته قاصدک ها

 دل پرواز ُ ندارن

 تو سر انجام سکوتن

 حس آغاز ُ ندارن

 

کاشکی تو همیشه باشی

تو شب زلالی من

نور و گرمای تو عشقه

آتیش خیالی من

 

 تو رو کم داره زمونه

تو رو کم داره وجودم

خط اول ترانه ...

تو نبودی من نبودم

 

 بازم امشب بوی بارون

 پیچیده تو خونه  ی ما

 تو بیا که سبز باشه

رنگ آشیونه ی ما ...

 

نوشته شده توسط علی سلیمانی در ساعت 22:26 | لینک